0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1503
Okunma

Söylenmeyen sözlerin ağırlığı,
o ölüm suskunluğunda,
demir balyalar gibi çöktü yüreğime.
Bir yanardağ misali gönül dağım !
Hani bazen diyorum ki ..
patlasa,
dökülse, aksa ulu orta.
Sonra duruyorum,
susuyorum.
Dünya yansa,
bir yorganım bile yok ..
İçimden çıkan lavlar,
etrafı yangın yerine çevirecek.
Düşününce ...
kilit vuruyorum dilime.
Yan diyorum içime,
sadece sen yan
ve dayan diyorum yüreğime,
toprak yakınken.
O mutlu olsun !
sen dayan..
ART 11.04.2010
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.