Geldi çattı düğün haftası,
Ellerimde gelin kınası,
Gelmedin ocağı yanası.
Hayır, sen böyle olamazsın.

Ne hallar geldi başcağzına,
Günahını mı aldım yoksa?
Senden bir haber gelmiyorsa,
Yaralı ceylan’ın ne yapsın?

Bak geliyor düğün alayı,
Göndermişler telli duvağı,
Giyemedim, elim varmadı.
Şu an Allah canımı Alsın.

Bir çocuk geliyor uzaktan,
Tozu dumana kataraktan.
Mektup varmış Alamanya’dan.
Buna yürek nasıl dayansın?

Anlamadım ki kelamından,
Yardım istedim komşulardan,
Şükür biri çıktı okuyan.
Anlat, anlat hele ne yazmış?

Belli kötü şeyler yazmış ha?
Çok kızmıştır mutlaka bana.
Evlenmem, şükür ses verdi ya.
Söylesene ne yazıyo orda?

Konuş n’olur neden susarsın?
Ciğerimi sen de yakarsın.
Oy ! dediki ’başın sağolsun’
Seydom ölmüş, dünya neden var?

İnsin bayrak, davullar sussun,
Bu ceylanın da yaşamasın,
Yağlı ilmeklerde sallansın.
Ardımdan kimse ağlamasın.

Bundan gayrı mutluluk haram,
Yıkıldı ya küçücük dünyam,
O gelinliğin duvağı var ya,
Bir ucu tavanda bir ucu.....



’O gün YARALI CEYLAN’ı elinde seydo’sunun yıllar önce öldüğünü bildiren mektup, boynunda gelinliğin duvağı ile tavana asılı bulurlar.’


---------S-O-N-----------


7.10.2010
Sessiz Peri



Not: Tamamen hayal ürünü olan YARALI CEYLAN şiirime bu şekilde son vermeyi seçtim. Yoksa arkası kesilmeyecekti.