0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1219
Okunma
ipi kopmuş bir uçurtmaydım
nereye konardım gökyüzünde sersesi
çocuklugumun elleri üzerınde yürüyen yaralarıydım
çocuklugumun ilk ask agrısı
gecmeyecekti büyümem gereklıydi
acıp perdemi küçücük gözlerimle izlerdim
kocaman dünyayı
annem kapatırdı penceremi
ben acardım perdemi
bahçede yeni açmış civan perçemi
helyetrop dilim dönmez söyleyemem adını
dilimin döndükleride vardı elbet
büyüyeceksin dedi annem sabret
saksıda 3 top yeşil feslegen
uçuverdi önümden ak gerdanlı ötleğen
gökyüzü huysuzdu,aksi ve sinirli
birdenbire kükredi
korktum
çocuktum
açtım perdemi sonuna kadar
yağmur altında siyah kasketli adamlar
ellerınde kırık dökük bir tabut
omuzlarında hüzün ve keder
hızlı ve telaşlı adımlarla
yürüdüler,
ölümü gördüm
ölümü gördüler
kapattı annem perdemi
ağladım
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.