yürüyorum
ellerim ceplerimde
soğuk havayı hissetmiyorum
sigaramın sıcaklığından
ve
......ölümün yakıcı yakınlığından
göğsümde yüreğimde,dayanılmaz bir acı
kafam bulanıyor düşünemiyorum
herşey ama herşey aklımda,karmakarışık
duygusuzum,içim beni kemiriyor
ayaklarım beni götürüyor
yürüyorum
kapkaranlık bir boşluk gibi
gözlerim görmüyor insanları
hepsini oracıkta öldürebilirim
gözlerim bunun farkında
yürüyorum
insanlar bağırıyor ardımdan
ama ben kırmızıda geçiyorum
kornalar kulaklarımı yırtıyor
şanslı olmak için yanlış bir gün
denizin kokusunu duyuyorum
yürüyorum
özür dilemiyorum çarptığım insanlardan
üstelik hepsi de mutlu
umrumda değil çöp yığınları
yüzüme kartaneleri çarpıyor
oysa ben yüzüme çarpılan kapıları hatırlıyorum
hiç aralık bırakılmadan,insafsızca
HEY diyebilseydim
HANİ BENİM UMUTLARIM,YARINLARIM

yürüyorum
bir vapurun çığlığı ve üzerinde mutlu insanlar
kapıları da herzaman açık
yürüyorum
ve duruyorum
dalgaların şarkısı çok yakın ve derin
omuzlarımda ezilmişliğin,gururun
yalnızlığın ve acının
kaldıramadığım ağırlığı
mutlu insanlar birşeyler anlatıyor
kapanan kapılarımı açıyorlar
oysa ben çoktan duymuyorum
su soğuk ve tuzlu
hayat acımasız ve hain
insanlar mutlu
ve ben intikam alıyorum hayattan ve insanlardan
çünkü bu benim isyanım
son defa gülüyorum
ben de şimdi mutluyum
bir başka kapıya ölüyorum
açılır mı bilmiyorum A.köken