![]() ölüme yürümek
yürüyorum
ellerim ceplerimde soğuk havayı hissetmiyorum sigaramın sıcaklığından ve ......ölümün yakıcı yakınlığından göğsümde yüreğimde,dayanılmaz bir acı kafam bulanıyor düşünemiyorum herşey ama herşey aklımda,karmakarışık duygusuzum,içim beni kemiriyor ayaklarım beni götürüyor yürüyorum kapkaranlık bir boşluk gibi gözlerim görmüyor insanları hepsini oracıkta öldürebilirim gözlerim bunun farkında yürüyorum insanlar bağırıyor ardımdan ama ben kırmızıda geçiyorum kornalar kulaklarımı yırtıyor şanslı olmak için yanlış bir gün denizin kokusunu duyuyorum yürüyorum özür dilemiyorum çarptığım insanlardan üstelik hepsi de mutlu umrumda değil çöp yığınları yüzüme kartaneleri çarpıyor oysa ben yüzüme çarpılan kapıları hatırlıyorum hiç aralık bırakılmadan,insafsızca HEY diyebilseydim HANİ BENİM UMUTLARIM,YARINLARIM yürüyorum bir vapurun çığlığı ve üzerinde mutlu insanlar kapıları da herzaman açık yürüyorum ve duruyorum dalgaların şarkısı çok yakın ve derin omuzlarımda ezilmişliğin,gururun yalnızlığın ve acının kaldıramadığım ağırlığı mutlu insanlar birşeyler anlatıyor kapanan kapılarımı açıyorlar oysa ben çoktan duymuyorum su soğuk ve tuzlu hayat acımasız ve hain insanlar mutlu ve ben intikam alıyorum hayattan ve insanlardan çünkü bu benim isyanım son defa gülüyorum ben de şimdi mutluyum bir başka kapıya ölüyorum açılır mı bilmiyorum A.köken |