çocuktum sokaklarında oynarken
ilk aşkımın kıvılcımlarını hissettiğim
tozlu topraklı yollarında dolaştığım
tüm dünyanın sadece orası sandığım
eski sokağımdan geçtim dün

kah bir dilim yağ üzeri şekerli ekmek elimde
kah sek sek çizmek için tebeşirim
naylon terliklerim ayağımda
saçlarımda beyaz kurdele
gözümde canlandı geçerken hayallerim içimde

zorladım kendimi üzülmek ve özlemek için
eski günleri

hiçbir şey hissetmedim
acıyan yanlarım geldi en çok aklıma
kanayan başım
baba dayağından şişen gözlerim
ilk aşkımın yakın arkadaşımla evlendiğinde
döktüğüm göz yaşlarım

çocukluğum geçmişti orada
beslediğim umutlarımın beşiği
büyüdüm sandığım şu günde
büyüyemeyişimin seyri alemi...
eski sokağım...

ne kiraz ağacı yerinde
ne tozlu topraklı yolları
ne ilk aşkımın izi
ne umutlarımın serzenişi

yok geçti o günler
şimdiye bıraktı acılara gebe seneleri
doğumu sancılı
ben o günlere değil şimdiye üzülüyorum...
aslında.

Ayşe Akbulut