Takvimin yaprağından düşerken hatıralar,
Yeri göğü yıktım da duymadın feryadımı.
Düşlerin sokağında üşürken hatıralar,
Yüreğimi yaktım da duymadın feryadımı.

Gülün aşkıyla bülbül esirdir vatanında,
Bir küfür ile der ki; sevdayı satanında,
Hüzünlü sevişmenin ışımayan tanında,
Şimşek gibi çaktım da duymadın feryadımı.

Anılar girdabında tükenince nefesim,
Karanlık bir çığlıktı göğe yükselen sesim,
Ufukta gözükünce karakalem bir resim,
Mazimize baktım da duymadın feryadımı.

Aşkın saklambacında durmadan oldum ebe,
Sevdanın oyununda ettiler gülüm sobe,
Ruhumun sürgünlere gittiği bu göçebe,
Bedenimden bıktım da duymadın feryadımı.

Izdırap yağmurunda gökyüzü bulanırken,
Bir zamanlar tenimde ellerin dolanırken,
Ezanlar okunup da son namaz kılınırken,
Dişlerimi sıktım da duymadın feryadımı.

Çarmıhlara gerdiğin bu aşkın suçundayken,
Yağmur damlası gibi parlayan saçındayken,
Düşlerimin sonunda uçurum ucundayken,
Gözlerine aktım da duymadın feryadımı.

İsyanlarım ulaştı yüce Mevlâ arşına,
Göçmen kuşlar ağladı gönlün yakarışına,
Hayalleri ökseli derviş gibi karşına,
Apansızca çıktım da duymadın feryadımı.


Coşkun Mutlu