Çıkmaz sokaklardayım
Dar ve soğuk sokaklardayım
Gidiyorum gecesi gündüzü karışık
Sonum yok gidiyorum öylesine gittikçe acım çoğalıyor
Susdukça içim kanıyor yine haykırsam duyan olurmu beni ?
Gidiyorum yine o sokaklarda yanımda sadece hayalin
Yürüyorum o ıslak yollarda gözlerimde iki damla yaş
Çıkmaz sokaklardayım anlasana bir yanım sev diyor
Öbür yanım Çek git…
Uzaksın bana her şey gibi gökteki yıldız gibi
Yakınsın bana nefesim gibi
Ama neden sevemiyorum seni ?
Çıkmaz sokaklardayım gene Sensizim sensiz…
Aydınlık oluyordu gözlerin bana
Yoluma ışık bana umut oluyordu o büyülü gözlerin
Artık yok onlar yoluma ışık bana umut yok artık
Gidiyorum o çıkmaz sokaklarda elimde bir demet gül
Senin hediyendi o gül…
Saklamıştım özleyince kokladım onları
Bana seni hatırlatsın diye
Şimdi onlar bile kokmaz oldu
Çıkmaz sokaklardayım Umudum nerdesin ?
Yol uzun yürüdükçe tükenir olmuş bedenim
Aslında yürümek değil beni tüketen
Sensizlik bitirdi beni… Yüreğim bitirdi beni
Hadi ses ver o karanlıkta elimi tut
Beni hayata döndür gene umut ol bana
Yalan gülüşlerden dolmuş hayatıma umut ver
Doğan güneşe beni söyle olurmu bir umutla doğsun içime
Ben her gece yıldızlara seni söylüyorum bana Umut olsun diye
Şimdi Sensizlikmi acıdan beni yoksa
Hayatıma umut veren yokluğunmu…
Söylesene bana bu sonsuzluk nereye kadar
Bu çıkmaz sokaklar nereye kadar
Çıkmaz sokaklardayım Bedenim sana hasret
Dudaklarım dudaklarına…
Ya kalbin
Onun haberi yok söyleyemedim yokluğunu
Duymasın sakın dayanamaz buna
Yine sen sansın yalnızlığımı yine onu sevsin
O çıkmaz sokaklarda…
Aydınlık ol bana yine şu ıslak yollarda
Geceleri yıldızım ol gökyüzünde
Gündüzleri güneşim
Gel yarim umudum ol şu çıkmaz sokaklarda…