huzurun durağına yürüyorum
her adım ağır aksak
yol yokuş
yok oluş gibi

insanlar görüyorum önümde
somalide şilide

kaldırımlarda yüzler görüyorum
adımlara ilişmiş
donuk
sanki her biri ayrı bir matemin eşiğinde

yaralar kanıyor
saranı yok
tökezliyorum.

içimden sözcükler geçiyor
biriktiriyorum

bir çocuk düşüyor içime
saçlarına yılların renklerini dokuyorum
bir nefeste okuyorum insanlığı
son nefes gibi yoruluyorum

ah yeryüzüne varis insan
gam keder ekiyoruz
gam keder biçiyoruz
herkesi suçluyoruz
kendimizi unutuyoruz

oysaki biz suçluyuz...

bir sabah
bir ülke
bir vatan
büyütmek için el ele verdiğimizde
sen ey ayrılık şarkısı terennüm eden
sen ey uzlaşmaz tavrıyla
hayatı zindan eden
sen ey insan

suçladığın her şeyle yüzleşeceksin
"dar ağacın" vicdanın olacak
ağlayacaksın!

bir damla suyu ecel sanıp
hep kaçacaksın!