Azman meşe ağaçları yamacında
Delme çatma bir damda
İki kız kardeş
Radyo tiyatrosuna dalmışlar
Dimitrov’un romanında


Akışkan değil zaman
Kâh kanaviçe ilmeğinde
Kâh ,bir nargile çekiminde saklanan


Hariciyeci büyüğü,emekli
Venedik ala duman düşlerinde
Leningrad görkemli
kırk yaşlarının sonu
Berlin’e veda
Nasılda özlemişti istanbul’u


lanet isli soba,çıtırdama
Renklerimi olur olmaz tonlara boyama


Küçüğü müddei umum’dan tekavut
Donuk bakışlı sert benizli
Belkide haklı;
İki dudak arasında neler gizli


Atarken ateşe çalı çırpı
Tam da kaleme benziyor meret
Nice levent’lere kırdığı


Noksan vardı mekânlarında,hemde ulu orta
Fırsat olmamıştı aşk’a


Yapışırken turkuaz düşler duvarlarına
Rotarlı kalan pasinler ekspresi yetişti imdatlarına
Herkes çekip aldı çığlığını yerinden
Ve uzanırken mantız kenarındaki postlarına
Sipariş verdiler,yaşanmamışlıklarını



………………………..yarinki,radyo tiyatrosuna Kasım