6
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
988
Okunma

Bir ilkbahar mevsiminde
Dudak dudağa gelmişlerdi,
Adam olmak sevdasıyla
Her şeye boş vermişlerdi,
Uçarken göklere
Birlikte yükselmişler
Pembe ufuklardan
Yeni dünyalara gitmişlerdi...
Bir yaz mevsiminde
Dayanılmaz olurdu hasretleri:
Açlığa, susuzluğa yeterdi iki dakikası
İftar akşamlarında,
Dudaklar birleşince
Gider gider gelirdi akılları
Dumanlar ötesinden
Karlı dağların eteklerine
Kelebekler uçardı...
Bir hazan mevsiminde
Yeni kırağı düşmüştü tepelere,
Usuna getirmezdi yokluğun yolculuğunu,
Kızınmak için ateşe
Son kez yaklaştı,
Dudaklarından öperken kader arkadaşını,
Bir hazan mevsiminde ocak başında
Elinden düşüvermişti maşa,
Sisli ufuklardan veda eyledi
Gedikli arkadaşa...
H.İbrahim SAKARYA
(Tiryakilere ithaf olunur)