Bilmesin hiç kimse, yar niye hasta
Kara taş hep sorsun kim kime yasta
Derinden ah edip inleme asla
Yollara gözyaşın akıtmayasın.

Bu nasıl acıymış, , bilemedim yar
Senli geleceğe eremedim yar
Sana sarılmaya doyamadim yar
Yollara gözyaşın akıtmayasın.

Uzak kalsın senden hüzün kalesi
Savurmasın seni dert yelpazesi
Özlem olsun sana yar hediyesi
Yollara gözyaşın akıtmayasın.

İçerim kor oldu yar, sen bilmeyesin
Sızılı şu sesi sen duymayasın
Kalemim ağlıyor hissetmeyesin
Yollara gözyaşın akıtmayasın.

Her kim ki Serabı sorarsa sana
Deme hiç "O yar da hep ağlar bana"
Uzaklik nedir ki candaki cana
Yollara gözyaşın akıtmayasın.











Ey nasıl hitap edeceğimi bilemediğim! Ellerindeki nurla şu garibe merhem ol. Sevme sanatının tüm sırları sana mı sindi? Yaktın beni yar, o dağlardan bu çöle savurup attın beni. Benimle birlikte yanar, benimle birlikte hu der, dönersin. Sensizlikte bu cana mı emanet ettin “sen”i? Gidiyorum sensiz benliğime, yokluğumda tüketme beni. Sevgimle çoğalt hasretimi her an; daha çok ben ol ki yokluğumda bile söylensin vuslat türkümüz. Seni ve seni sevenleri seviyorum.

Unutma beni.
















3.7.2007

SERAP ÖZALTUN