1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1396
Okunma
büyüyordu kalbim
sonbahar kandili yanınca yüreğime
göl oluyordum
ırmakları aksın kapatsın toprağa beni diye
çocuktum
yorgundum
ellerime değmemişti el izleri
kar yağıyordu avuçlarımdan
sevgi sesleri boğazımda düğümdü
bekliyordum hayatın bir adımını
kaç gece duvarlarda
toprağa bıraktıklarımı saydım
kaç gece sokağa attım kendimi
içimdeki yangını söndürsün diye
sevdalıydım
korkuyordum sevdamı bağıra çağıra haykırmaya
saatler hep ölüme vuruyordu
hep ayrılıklara
durdurmak için sarıldıkça gidenlere
büyüyordu kalbim
en soğuk sonbaharlar yağıyordu gözlerimde
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz