2
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1051
Okunma
ilam tahtasında asılı duruyordu
tüm geçmişi
ve altında
hükümsüzdür sözcüğü
henüz inmişti
darağacından sevdanın
hercai yüreğinde közlerin tütsüsü
gözlerinde sönmeye yüz tutmuş
aşkın büyüsü
nice masallar dinlemişti
gökyüzüne uzanan
oturduğu iskemlesinden kalktı
elleriye bir şeyler çizdi boşluğa
başını sağa sola sallarken
kolları koparcasına düştü iki yana
bakındı durdu ufka
irkildi birden
sarsıldı defalarca
aradığını bulmuş gibi
sonra uzandı yere boylu boyunca
tükenişinin resmiydi tavandaki gölgesi
son kez yudumlarken havayı
yüzündeki tebessüm asılı kaldı boşlukta
Kenan Ziya Akbaba
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz