Şiir, ayaz dediğinde üşütmeli,
Gül dediğinde kokusu alınmalı
Şiir,gizli gizli ruhuna demlenmeli
İçinde kaynayıp,dışına taşınmalı

Şiir, resim çizmeli,renk üretmeli,
Kuarklardan çekirdek
Elementlerden alaşım üretmeli
Şiir, duygunun detayına çomak sokmalı

Şiirin diken dediği yerden kan çıkmalı
Gözyaşının vanası, sözcüklerin rüyası olmalı
Şiirin eni boyu yüksekliği olmalı
Bakınca görülmeli,tutunca kaybolmalı

Şiir, güneşin merkezinde serinletmeli
Işığın gölgesini düşmeli,
Aşk deyince Leyla’yı getirmeli
Mecnun O’nu görüp yeniden dirilmeli

Şiir,başlamış bir savaşı bitirmeli,
Bitmiş bir aşkı başlatabilmelidir.
Şiir, okuyanın dudaklarını germeli
O’nu ağlatmalı sonra susturup güldürmeli

Şiir olmayanın resmini,olanın hayalini,
Gölge ağırlığını,renklerin kokusunu çizmeli
Şiir gerçek kadar sıcak,yokluk kadar soğuk,
Her şey kadar genel, senin kadar özel olmalı.

Z.Abidin TOPRAK