Gecemi gündüzümü, siyahla ağırlayan
Sol yanıma saplanan, zehirli ok yalnızlık
Hüzün hasret ve acı, yüreğimi zorlayan
Zaman ilaç olmuyor Çaresi yok yalnızlık




Gördüm dost diyenlerin, bir bir el olduğunu
Ömrümde hiç gülmedim, yaşamadım hayatı
Geç anladım sevdanın gamlı yel olduğunu
Talihime küskünüm, annem yürekler katı




Canım cicim diyene can sundum bir zamanlar
Aldatılan ben oldum, yine her seferinde
Canım anneciğimden, başka beni kim Anlar
Yaşadığım ahların izleri var derinde




Kimse halim bilmiyor belki mutlu sanıyor
Âlemden utanıyor içime ağlıyorum
Kime halim bu desem acımasız kınıyor
Anam sen olmayınca ruhumu dağlıyorum


TÜLAY*POLAT



Dost kalemden inciler.Teşekkürler.


Yalnızlığın girdabı, hüzünle sarılıyor
Ömrüm kısalmış gibi, yüreğim gam taşıyor
Kaderim küsmüş bana, anılar darılıyor
Anam sen gülmeyince, dertler beni aşıyor

g.öz


Dost sandıklarım gitti kaldım bir tek başıma
Gül iken hazan yedim gurbette çaresizim
Sığınacak kapım yok acıyan yok yaşıma
Yalnızlık acısıyla inleyen bir sessizim.........M.Sıddık SOLMAZ