yıllar sonra bir ilk baharda
gördüm o masum çocukluk aşkımı
hiç te birşey kaybetmemişti güzelliğinden
masumiyetinden,
hala eskisi gibi ürkekti bakışları

bakamamıştı gözlerimin içine, utanmıştı
çocukken de bakamadığı gibi
halbuki ben hiç utanmıyordum gözlerine bakarken
titriyordu dizlerim ama bakabiliyordum
ama o bakamıyordu,

neden sonra yüzünü çevirdi bana
derken bir bey geldi çocuğuyla yanına
çocuk, çocukluk aşkıma anne demesiyle
yıkıldım bir anda
evlenmiş ve çocuğu olmuş yani yeni bir dünyası olmuş

bir an gözlerim karardı,
kalbim duracak gibi oldu,
geçmişe gittim
ve kurduğumuz hayaller aklıma geldi
bizimde çocuğumuz olacak mutlu bir yuvamız olacaktı
böyle hayal etmiştik ama ne yuvamız nede çocuğumuz olmadı
sevdiğim yarim şimdi ellerin olmuş,
mutlu da bir yuvası olmuş
o şimdi ilk baharını yaşarken
ben son baharımı yaşamaya başladım