Bende sana kırgınım aslına bakarsan.

Hazır değildim henüz, yüzümü doğan güne çevirmeye
Gözlerim yanıyordu yokluğuna yanmaktan
Sensizliğinle yoldaşken o uzun kara gecelerde ve şiirlerinde teselli ararken ben,
Nasıl olsa gelmez daha deyip yokluğundan daha ne şiirler yazacaktım oysa ki.
Ama sen aniden sesini duyurdun.

Eğer kaçtığım için kırgınsan bana,
Bende böyle aniden çıkıp gelmene kırgınım.

Sesini duymaya, yüzünü görmeye, sana bağlanmaya hazır değildim.
Korkularım var, çıkmazlarım var
Kendi içimde çözemediğim denklemlerim var zaman zaman.
Sonucu bilsem bile çözüm yolu önemlidir ya hep..

Aslına bakarsan ben kendime de kırılıyorum durmadan
Sonra bir yalan uydurup kendi gönlümü alıyorum
Bir şiirle, bir sesle, bir hayalle kandırıyorum içimdeki küçük kızı.

Sen şimdi burda olsan sana da anlatırdım birşeyleri yalan-doğru ne önemi var?
Ve kır saçlarında dolaşırdı parmaklarım, dökülen saçlarını sayardım...



ist. sıcak bir yaz gecesi düşü. 13/07/2010