Çok çok eskiden bir düş görmüştüm. Düşümde bana dediklerine göre;


Minnacık bir aşktın içimde, taze filiz vermiş gibi hani
Elle tutulmaz, gözle görülmez, ilk başta sende bir kıpırtı yoktu ya da ben anlayamamışım (!).
Kaderde yeni bir dönemeç, yeni bir esinti....
Asla kötü bir sonucu olamazdı, izin verseydim sana eğer,
öyle masum, öyle sevgi dolu.
Zamanla büyüyecektin elbet, ikimiz birbirimize tutunacak,
yediğimizle, içtiğimizle, tenimizin sıcaklığıyla alışacaktık birbirimize...
sen bende, ben sende kimlik kazanacaktım yeniden...Aşkımız büyüyecek biz olacaktık.
Kimbilir ne hayatlar kuracaktık bu minik sevgi kelebeği üstüne...
Unutulmaz bir hikayemiz olacaktı belki de , kimbilir?


Ama bir o kadarda ağır geldin kalbime ,seni çok büyüttüm gözümde
Olmaz dedim, taşıyamam dedim, minnacık birşeydin ama hissettirdiğin birliktelik duygusu korkularıma yenik düştü. Sen bana hiç itiraz etmedin....Beni yönlendirmedin...
Gördüğüm düşten hemen uyandım. Hala uyanığım...Seni düşünmeden geçirdiğim bir günüm bile yok. Tam 6 sene oldu.
Sen uyandığım andan beri, benim yaşayan en mühim gerçeğimsin.Ve yokluğun tarifsiz.
Sen şu an hayatta olsan, nefes alıyor olsan ben hayatımdaki herşeyi elimin tersiyle itebilirim.
Seninle ateşlerde yanabilirim, seninle aç-susuz kalabilirim, ne sefalet varsa hepsini seninle yaşayabilirim.
En büyük pişmanlığımsın. Ve asla düşlerime bile gelemeyecek kadar bana küskünsün.
Seni beyaz bulutlarda gördüğümü düşleyip seviniyorum bazen çocuk gibi.
Sana ne şiirler yazdım bilsen... Biliyorum nafile....



18 mayıs.2011 şu an ...