Bir mektup gönderdim dün cananıma,
Yazdım ki, sevgilim ne alemdesin?
İmkânın olursa eğer yanıma.
Saniye durmayıp, hemen gelesin.

Sensizlik tâk! etti inan ki cana,
Yokluğun ateşten gömlektir bana.
Nasıl anlatayım mektupta sana?
Halim çok kötüdür sensiz, bilesin!

Bir türlü dinmiyor içimde sızım,
Yaşayan ölüden inan farksızım.
Ne gecem bellidir, ne de gündüzüm,
Tez gelip yarama merhem olasın.

Eğer askımıza hile katarsan,
Gönlünü paraya, pula satarsan,
Mektubumu yırtıp yere atarsan,
Elim yakandadır, onu bilesin!

Yine tazelendi gamım, kederim,
Acele bir cevap yaz, gönder derim.
Mektuba son verip selam ederim.
Sevgilim sakın ha! üzülmeyesin.

Çarşamba akşamı saat on sekiz,
Tarih; beş ağustos, yıl doksan sekiz,
Mücahit Gözitok senin kıymetsiz
Sevgilin ve imza hoşçakalasın.