1.
Gece oldu sevgili
Siyah pelerinli bir hüzün kol geziyor sokaklarda
İnsanların evlerine çekilmeleri ondan
Camlara vuruyor
Duvarlardan sızıyor
Odalara siniyor
Yorganı üstlerine çekiyor insanlar korkuyla
Ahh hüzün kaçakları
Bilmiyorlar
Bilmiyorlar

Ben uyumadım sevgili
Geceyle göz göze geldim,
Beni bağışla bilirsin
‘göz göze gelince bütün evliler bekar’

2.
Bana yazdıklarını okudum...
Yaralı ezgiler gibi…

Uzaklardaydın, belki de çoktan unutmuştun
Ama varlığın ne çok şeydi benim için
Unutulmuyordu hiçbir şey

Kalbin doğusu batısı yoktu
Güneyi kuzeyi yoktu
Ne yana dönsem
Sen vardın

3.

Biraz önce gördüm fotoğrafını
Uzaklara bakıyordun
Ama kalbine yakındı gördüğün

Şiirli dudakların susku aralığında
Gözlerin su gibi önüne akıyor
Yemeninde hare var
Ve güller…
-saçlarında görmeyi ne çok isterdim
şair gibi söylemeyi-:
‘Saçlarına
Kızıl güller takayım
Salın da gel,
Bir o yana
Bir bu yana!’


4.

Seni düşünüyorum
Çünkü neyi düşünürsen onu yaşarmışsın.
‘Ayrılık trende değil insanın içinde başlar’mış.
Ben seni hep yanımda düşünüyorum
Ben seni hep gecemde düşünüyorum
Ben seni hep duamda düşünüyorum
Seni düşünüyorum

Varsın
Varsın
Belki bir camın ardındasın
Belki bir telefonun ucunda
Varsın
Varsın

vakit geceyarısını çoktan geçti
sabaha az kaldı
uzun zaman sonra
senin yüzünü/sözünü gördüm
ve
beyaz boşluğa bıraktım kendimi
sözlerim
bu beyazlıkta
kirli lekeler gibi duruyor olabilir
ama neylersin