0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
2077
Okunma
Ey sevgili
Bu akşam şiirlerin en hüzünlüsünü yazıyorum sana
Ne çiçekler topluyorum yürek iklimimden
Ayağımın altında sararıyorken yapraklar
Susuz kalıyor yine buğdaysız başaklar
Ne yana dönsem hüznün hain kokusu geliyor burnuma
Sen belki de anlamıyorsun beni
Anlamasan da
Kayıp gidiyorum avuçlarından
Damla damla
Ay bile üşüyor karşımda
Ayazların ışımasıyla ara ara
Taşımıyor artık yürek bedenimi
Müsade et artık bana
Islanayım sabaha kadar yanında
Hüzün yağmurlarında
Baktığın her gözde beni bul emi
Beni hatırla
Kalbim annenin kalbi kadar hisli ve titrek
Dinlediğin her şarkı özlemlerle esecek
Beni anlayacaksın bir gün elbet
Yıldızlar eşliğinde semaya kaydığımda
Mor dağların eteklerinde bekleyeceğim seni
Gel, yine gidersin nasılsa
Tarih attım takvim yapraklarına
Sus, ağlama...
HAZAN...
5.0
100% (19)
