24
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
3180
Okunma

bazen ümitsizlik ateşe yanar yüreklerde anlıkda olsa
sonra ardından ümit gülleri biter yaradanın rahmeti ile
şiirimde ateşlerde yanmanın anlık durumunu işlemeye çalıştım
saygı ve sevgim ile ...
Bil ki !
Seni sen olduğun için sevmekdi benimkisi
elbet unutur,geçer bu acının en delisi
ama ,yanlız kaldığında geri gelmekse sendeki
hiç yorma o güzel başını ,ben öldüm bil ki...
ne zordur yüreğin ayrılığa alışması
yarısını kesip atmıştır yar denen yürek yarası
böle gelmiş böle gider bu acılarda bizle kabre göçer
çığlık atsam duyarmıydın acılarımı
ağlasam dokunabilirmiydin gözyaşlarıma yüreğinle
peki ölsem gelirmiydin yanı başıma
bir damla göz yaşı süzülürmüydü yanaklarından
geçen yıllarımız anısına
anne ben ölüyorum ,yüreğim buz kesti
yarim benden uzak,sesini kesti
anne ben ölüyorum kefenim nerde anne!
5.0
100% (14)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.