Her yeni mutluluk beraberinde getirdi derin kederleri

İnsanoğlu hiçbir zaman kavuşamadı huzura acılar kaldı baki


Bu derde düşeli kalmadı takati bedenimin söndü gözlerimin de feri

Tam huzura kavuştuk sanırken acılar tekrardan geldi geri


Korkar olduk biz ademoğulları mutluluktan bile

Sorar olduk zamansız gelen bu mutluluk acaba hangi hüzne gebe?


Sevgimizi dile getirmek için bekledik en uygun zamanı

Bizler beklerken kaybettik seni seviyorum dahi diyemeden sevdiğimiz insanları


Feleğin sillesini yedi kimimiz genç yaşta kimimiz ihtiyarlıkta

Güvendiğimiz dağlara kar yağdıkça durmayı da öğrendik dimdik ayakta


Bir tiyatro sahnesindeydik aslında perde açıldı ve verildi rollerimiz

Üçün beşin tasasını yaparken bir de baktık ki kapanmış perde sahnede tek kalmışız biz


Gerçek bir hayat türküsüdür bu her kesime hitap eden “yaşamak ile ölmek arasında”

Bestelerken bu türküyü şunu göz önünde bulundurmayı unutmayın sakın ha!

“ Hayat sandığınızdan da çok kısa ”



FATMA TÜ ZEHRA KANAR