Ne valilik kovdu ne belediye
Gönlüm Cumhuriyet Parkında kaldı
Bir yerden sonrası teneşir diye
Otuz beşi geçti kırkında kaldı

Kanım yavaşladı damar sertleşti
Bir ana kuzusu benle dertleşti
Genelde kandırdı bazen mertleşti
Ümidim zamanın çarkında kaldı

Yetmiyormuş gibi mecnun etmesi
Cellât oldu aşkın yeni yetmesi
Maymuna çevirdi gelip gitmesi
Ahvalim Medrano sirkinde kaldı

Haddimi aşınca yârin inadı
Isırmaktan bıktım dilim kanadı
Âşık yadırgadı prens kınadı
Kelamım sevdamın şirkinde kaldı

İşvesi dörtnala kendisi yaya
Yüz güneşe benzer yüreği aya
Gözleri kristal her yeri boya
Aklım bir oyuncak çirkinde kaldı

Kalbim katlandı da kalbi katıya
Bir kere kalmadı bende yatıya
Doğan güneş çoktan geçti batıya
O hala sevdanın şarkında kaldı

Bıkmadım cevrini sayamıyorken
Gitmedim sesini duyamıyorken
Ben ona bakmaya kıyamıyorken
Bir küçük madenin farkında kaldı

Sevdamı resmettim ortaya çıktım
Fena da değildim gayette şıktım
Şiirler şarkılar okuyacaktım
Bir başka muhitin barkında kaldı

Velhasılı kelâm, artık her neyse
Badesiz sarhoşluk bitti nerdeyse
Ne yazar her bakış bir kadeh meyse
O günler mazinin terkinde kaldı

KenYA
Kenan Yavuzarslan