İSTANBUL

I - AŞK

Kabataş’tan süzülüp bir gemi kalkar ya sabah
Bende İstanbul’a hasret ediyor Bismillah
 
Yanarım hasretinin zerresi düşsün içime
Başka dünyaya gidersem sebebimsin göçüme
 
Yükselirken adalardan seherin ilk güneşi
Dağılır yükseliyorken içimin kor ateşi
 
Dalınıp seyrine mahzun çekilir aşk çilesi
Yakışır hüznüne her sevgilinin kız kulesi
 
Büyüyüp gam dökülürken geceler körleşiyor
Şarkıdan sen geçiyorsan kıtalar birleşiyor
 
Bu deniz ki sana hasret çekişimden karadır
Gözlerimden dökülenler bilirim Marmara’dır
 
II- ŞUARA
 
Seyre dalsam Kadıköy’den sarayın gül yüzünü
Kalpte duysam yine Yahya Kemal’in “bir” sözünü
 
“Sana ben bir tepeden baksam aziz İstanbul
Sen de ömrümce gönül tahtıma keyfince kurul”(1)
 
“İsminin harfleri düşmüş Nedim’in gözyaşına
Tüm Acem mülkü fedadır o senin tek taşına”(2)
 
Sana meftun nice şarkın dudağımdan dökülür
Başka bir iklime düştüm diye boynum bükülür
 
Şairin rütbesi yoktur adı yoktur, bilemem
Ben senin aşığınım başka da unvan dilemem
 
III - FETİH
 
Fethinin lütfuna ermek dilemiş her komutan
“O söz”ün sırrına kurban nice insan nice can
 
Tutuşup aşkına Avnî bir edip coştu sana
Gemiler dağları dümdüz yol edip koştu sana
 
Surların ardına varmak için elbet ölünür
Konu sensen ölüyorken bile içten gülünür
 
Bir gülün aşkına yandık sana geldik düğüne
Üsküdar şanlı şafaklar ile şahit o güne
 
Müjdeler fethini çoktan bu cihanın nedeni
İşte mihman ediyorsun onu mihman edeni
 
 
IV – İMZA
 
Süzülür Topkapı’dan kalplere Cennet dokusu
Ulaşır âleme ol sevgilinin gül kokusu
 
Kaç asırdan taşıyıp atiye mağrurca eser
Sinan’ın taşlara imzasını onlarca eser
 
Bir dua bahriyenin düşse dilinden içeri
Dördü birden yetişirler boğazın bekçileri
 
Sultanahmet uzanırken göğü istercesine
Ayasofya yine düşmüş kederin pençesine
 
 
V - DUA
 
Dikilen her taş için ömrüne yıllar ekilir
Kim demiş yalnız ölüm kabrine taşlar dikilir
 
Aşkla mümkün seni yazmak, kalemin haddi değil
Tarihin kendisi sensin kitabın cildi değil
 
Gam değil derdine düşmek kul için vakti seher
Sende tek bir nefes almak bile dünyaya değer
 
Cennetin sureti dünyada görülseydi eğer
Olamaz başka diyar tek sana benzerdi o yer
 
 
 
fe-i-lâ-tün / fe-i-lâ-tün / fe-i-lâ-tün / fe-i-lün
(fâ-i-lâ-tün)                                 (fâ-lün)
 
(1)- Yahya Kemal - Bir başka tepeden
(2)- Nedim - Kaside (İstanbul)