![]() Aklını Yitirmiş Şair
seni ne zaman anlatmaya kalksam
bir fırtına kopuyor gökyüzünden kağıtlar rüzgarla savruluyor kalem yetim kalıyor elimde avuçlarım ıslanıyor gözyaşlarım bile kendi gölgesinde ağlıyor... çaresiz sevgi besliyorum yüreğimde aklını yitirmiş bir şairim herkesin dilinde... hangi duam seni bana kavuşturacak beni seninle barıştıracak beni sensiz ağlatmayacak hangi duam seni bana bağışlayacak... seni taşıyan cümleler dökülüyor kağıtlara her harfim sen oluyor yazılarımda dokunmuyorum..silinirler diye daha fazla bakamıyorum kaybolur giderler diye... daha kaç gecenin nöbetini tutarım mahşer çığlığını duyarım ebediyen sensiz kalma korkusuyla yaşarım daha kaç gecenin karanlığında yıldızsız bir geceye bakarım... gecenin yüzünde şarkıların çalıyor kıskanıyorum onlar sana dokunuyor diye yüreğim seni ezberlemek istemiyor usanır da pes eder diye bırakır o da gider diye... bu gece de seni bekliyorum kendimi bekliyorum yüreğini, yüreğimi bekliyorum biri çıkıp gelsin...ne olur ! daha fazla dayanamıyorum ölmüyorum ama senin istediğin gibi sürünüyorum... ERDEM ÇAĞLAR |
harikasınız...bu nefis dizeleri yazan yüreğinize sevgiler..
özden