![]() Sokak lambası...M£htap...B£n...
Sokak lambası
Mehtap Ve Ben Akşamların değişmez üçlüsü Göz kırpıyoruz yine birbirimize... İkimizin yerleri sabit Sokak lambası ışığında hüznüm ve ben... Mehtap sa bir görünür bir kaybolur Salınır Edalı Havalı Yaralı... Durmuyor yerinde Kimi küser saklar yüzünü Bir o yanda bir bu yanda Kimi asar Bir çizgi gibi incecik Kimi kahkahayla gülüyor Tepsi gibi ışıldıyor gökte Salınıyorki haşmetle Yıldızlar etrafında raksta Onu mu? kaldırsam dansa bunu mu? Derken sabah oluyor Güneş doğuyor Usul usul kayıp gidiyor O ve yıldızlar gökten Vuslat! Bir başka akşama kalıyor... Sokak lambası çok sakin Işığı aynı Yeri aynı Duruşu aynı Ve yalnızlığı Ve vuslata özlemi En yakın aşk ile arası otuz adım Vuslat diye uzatıyorlar ışıklarını Ha dokundu ha dokunacaklar birbirlerine Tamda kavuşuyorum derken Sabah oluyor Güneş doğuyor Vuslat! Bir başka akşama kalıyor... Ben her zamanki yerimde Balkon demirleri ile özdeşleşmiş gibi Seyrediyorum yine Sokağı Geceyi Sessizliği Değişken gökyüzünü Özlem yine çağlıyor içerimde Hasret yine ağlıyor Sözlerimde... Yollara,yıllara,vuslata kırgın Gelmeyen yolcunun mateminde Dinmek bilmeyen yağmurları karşılayan gözlerim Yine en mükemmel ev sahipliğinde... Dilimdeki şarkıda kavuşmak var Vuslatı haykırıyor şiirlerim Aşkı bekleyerek uzanmış olsada ellerim Neyleyim değişmiyor kaderim Mehtap gökte Sokak lambası yerde Ben balkonda Bakışıyoruz birbirimize Siliniyor gökten yıldızlar Siniyor lambanın ışığı Sönüyor gözlerimin feri Derken yine sabah oluyor Güneş doğuyor Susuyor dildeki şarkılar Pusuyor gönüldeki arzular Vuslat! Yine bir başka akşama kalıyor... h.y.r.y__06.2010/Gazi Magosa Nehirden__Denize |