5
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1294
Okunma
yazı beklerken içimdeki hazanla
yağmurlar da kalmadı şimdi hafifçe işleyen toprağa
an’ılar, anılar da yitiyor sokaklarda
güneşin solduğu akşam
grotesk bir zamandı belki bu son kahkaha
saatler de durmuyor şimdi
ben durdukça
sonra yürüyorum zaman eşit bir yolda
ironik yalnızlığımın sefaleti yürüyor
her şey umutla yelken oluyor
talihini satan kuşlar
limanlarda yem aramıyorlar şimdi
’hoşçakal’ diyor sana ait olmayan bakışlar
sen bakamıyorsun arkana
arkanda kimse yok çünkü
yok’lar içinde bir var’sın
bekliyor bizi
bu çığlık
bu sağanak
sen’i
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz