2
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
924
Okunma
sustum, sustukça çoğaldın içimde..
sustum, düğüm düğüm oldun boğazımda
yuttum..
nice zaman sonra baktım ki senin adını bile
unuttum..
adın neydi?
sahi sen içimde çoğalan sevgili
sustukça ben kendimden uzaklaşıp
sana bağlanırken bu denli
senin adın bile bende(n) gizli..
........
madem sustukça kayboluyorum
sustukça uzaklaşıyorum soluduğum havadan
sustukça aynada bile göremiyorum kendimi
susuşum seni bana getirmiyor
öyleyse şimdi susuşumun bedelinii
satırlara ödetmeli..
yazabilmeli hala aklımdayken
seni, beni, soğuktan titreyen minik kediyi
hüznü, aşkı, sevgiyi,öfkeyi, kini..
hayal kırıklıklarını yazmak
tuvale atılan her fırça darbesi gibi
tamda yerini bulduğunda yani
bende bulacağım kendimi ve seni..
24.12.2009
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz