Gecenin sessizliğini içiyorum şimdi
Kalbimin doğusunda
Her hangi bir hüznün masumluğunu uyutuyorken
Daha bir bebek kadar eski sınırlarında
Mevsim ..

Hangi coğrafya bu?
Süzülürsün ruhumun sağanak altı düşlerinden

Yağmurdan kalıplara dökülmek istercesine
Derin yalnızlığın türevlerini taşıyorlar benliğimden
Sandıkları lebi derya

Hangisine kapılsam
Ruhumun yılgınlıyla
Karanlıkla uzlaşan bir şeffaf tebessüm ilişir yüreğime

Biliyorum fırtınalı yıldız bulutu gibi
Bir görünüp kaybolacaklar
Tebessüm İçlem/lerim
Sessizliğin çığlığının dönüşü gibi ölüyorlar

Başıboş tozları savururum donuk yüzüme
Dokunsam gökyüzü olacak
Gözlerine benzettiğim boşluklar

Herkesin gördüğü semalar
Farkındalığın rüzgârında uzar saçlarında
Bir ben
Dokunurum kuzeydeki bulutlara
Sellere kapılır boyutsuzluğum
Giyinirim yurtsuz bakışlarımı
Hasreti kotarırım avuçlarımla
Ayrımsız kıtalara…

..