Bir teyzem vardı
Hürü Teyzem
Yaşlı
El kadar, küçücük kalmıştı
Ama hâlâ kocaman aklı vardı
Bir avuç kemik olsa da
Gönlüne dünya sığardı..
Hastaydı
Bitkindi
Bir bir sorardı
Dışarıda ne var, ne yok?

Aslında o babamın teyzesiydi
Elinde tsbihi, başında yemeni
Pırıl pırıldı yatağı
’’Bir beyaz ata biniyorum
geziyorum dünyayı oğul
Sen sanma ki bu dört duvarın arasındayım
Bazan kırk
Bazan onbeş yaşındayım
Taaaa oralara gidiyorum’’

Pamuk gibi
Yumuşacık gülümserdi
Yastığının altında
Susamlı şekerler olurdu
Bazan krmızı beyaz başka türlü
Çocukların ziyareti eksik olmazdı
Titreyen elleri ak
Yüreği tertemiz berrak
Tükenmeyen sevgi dağıtırdı
Çocukların avuçlarına..
Onun bütün derdi
Anlatacak çok şeyi olması
Tasası
Bir dinleyen bulmak..

Saatlerce dinlerdim bıkmadan
Ama anlamazdım
Sanki, ayrı dünyalardı yaşadığımız..
Hiç baharı olmayan bahçede
Yediveren güller yetiştirirdi
Kırmızı, beyaz, sarı
Bir valize koymuştu yılları
Bir bir dökerdi
Bakardı
Yaşardı..
Naftalin kokan çeyiz sandıklarının
Kokusu gelirdi burnuma.
Sevğiler sinerdi sesine
Kim gelirse bindirir di
BEYAZ ATIN TERKİSİNE..

’’Bir genliğim vardı ki benim
Yorulmazdım
Kılı kır yarardım
Titizdim, çalışkandım
Hep koşardım
Aklıma takılınca bir şey
Onu yapmadan uyuyamazdım’’
ŞİİR GİBİ ANLATIRDI HAYATI..

O cennette şimdi
MİRAS KALDI BEYAZ ATI..


Ali SÖNMEZ