Gecenin bir yerinde
Soluyorum…
Güneşin soluşuyla
Islak ıslak..
Şehrin varoşlarını
Soluyorum…
İdamlıkların soluğuyla


Merhum bir atama benziyor
Mangırın üstündeki resim
Korkularım o resimde
Birkaç papel karşılığında
Şimdi çok eski bir tebessüm
Halinden usanmadan
Üstelik bana ısınmadan
Çizdiğim resimlerde
Yabancı gözlerle oynaşıyor
Hiç mi hiç utanmadan

Bir ukalalık çöküp oturuyor
Isırdığım pastırmanın sarımsağına
Düşünüyorum ve soruyorum
Kokular bana sormadan niye kayboldu
Hayatın kaşarlanmış yutkunan kursağında
Susuyorum
Bir anlam veremeden niye bağırdığına
İşte o an anlıyorum
Paylaşacak her şey bitince
Uzatmalar kısalıyor
Bakışlarında yarin
Lokmalar dizilmekte inat ediyor
Yine de boğazıma

Değilsin biliyorum
Eğilsin derken
Gözlerin gözlerime
Ayrılıklarda mahçup
Şöyle girsem mi uzun bir travmaya
Binip te İstanbul kokan bir tramvaya
Tanrının verdiği nimetleri unutup
Kararsızım
Lakin
Endamına gül kurusu gölgeler oturmuş zamanın
Yine de ağlayacağım
Görüntüme aynaların yalan söylediğini kurup

Ama yüreğim beynime hükmetmekte
Gecenin misafirliğinde ne hikmetse
Öleceğim…
Ölümün adı
Bilmediğim adımlarla bir bilinmeyene gitmekse
O zaman
Özlermisin acaba beni
Yağmurda
Şemsiyenin sağ boşluğunda
Yokluğum
Sonsuzluğa gülümsemekse

Serenat yapabilseydim keşke
Bari o anda
Hiç yaşamadığım o ölümsüz aşka
Varlığına zikrederek
Dudaklarında yıllanan bir şarabı
Kanımın her damlasına
Anılarla zerk ederek

Zarif olan nedir? (bu mu)
Sen yoksan eğer
Hiç sormuyorsun ama
Bu ayrılık sadece senin
Var oluşuna mı yaradı
Yoksa kalbin
Bir kurşun çevikliğiyle
Yüreğinden sıyrılıp
Kendi gölgesini
Bir şehvetle mi tanıdı

İhanete isim bulma
İsimsizdir
Sığındığın her kareyi
O sebepsiz terk edişler
Hiç mevsim yoktu
Hiç kaçış yoktu
Hiç şahit yoktu
Yine de yıkılıştı
O kışlar
Ölümün payandasıydı dik duruşuna
Ellerinin arasından
Kayıp giden alkışlar

Dinle
Duyuyor musun yokluğun sesini
Sonsuzluğa hükmediyor
Beni bana bırak
Seni sana
Göm bizi toprağa
Geleceğe git mi diyor
Yok dersem – gelecek-
Sadece sana
Yeni hayatından
El mi sallayacaksın
Üzülme
Bir tek
O taşlaşan kalbine
Kalbimden birkaç damla
Gözyaşı bırakacaksın

Ölüyorum
Sen görmesende
Kulakların duyuyor
Azrailin/beni benden
Alış yankılarını
Haramiler dolu dizgin geliyor
Yırtıyor kılıçlarını kınlarını
Saadete ulaşacağın yer
Sanma ki olacak
Yeşil bir cennetin ülkesi
Ölümü müjdeleyecek
Melekler
Yaparak pişmanlığına
Son akınlarını