Benim cânım,eski yârim
Sahim
Di’mi yanim
Yüzünü,gözünü sevdiğim
Dün düşüm
Uzun cümlelerimin emanetçisi
Çözülmüş dilim
Köhne sevdam,metruk içim
Rüzgârın kaldırmış dağımın eteğini
Kızarmış boynu bükük gelinciğim
Küstüm çiçeklerimde bin bir özür
Yüzgöz yokluğunun illakisiyle,
Soru işaretlerim
Uzakları çağırıyor ,
Eli,ayağı uzak eskisi gibilerim
Arpa boyum bin fersah
Nefes,nefese vazgeçmelerim

Benim cânım güz/elim
İkindi güneşim
Ağdalanmış boşluğum
Hoşluğum
Tarçınım,zencefilim
Tensiz tutkusu bedenimin
Deniz deryam
Kızağa çekilmiş gemim
Müsebbimim
Diz çöktü belkilerin huzuru
Bal petek petek,
Su şakır
Bıyık altım mütebessim
Ne bileyim
Ne diyeyim
Söz döktük alfabesi yoksul,
Kapı önlerine
Adı biz el pençenin divanı
Gün yüzünün,
Aşinası yürekte
İç de döküldü dirlikte
Gel iliş şuracığıma
Uyanıp düş kuralım birlikte


Suadiye.2010
Demir Mutlugil