2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1149
Okunma
Çıktığım aynı yokuş…
Ayaklarım uçuruyordu bedenimi
Aklımdan hiç çıkmıyordunuz
Yokuşun başında siz vardınız.
Viraneye dönmüş!
Sokağımız boş, sokağımız ıssız
Biz böylesine alışık mıyız?
Pazarı bile öksüz, kimsesiz
Ne bu sokağın hali?
Hani nerede böcekleri, çiçekleri!
Üstüne basılmış bir çiçek
Kanadı kırık bir kelebek
Düşmüş yere, başı yok bir arı
Lambası yanmış bir radyo
Ses, soluk yok, avazsız, günaydınsız
Bu virane, bizim sokağımız mı?
Bu yokuş, o yokuş mu?
Sizden zerre umut yoktu
Bedenim ayaklarıma zül geldi
Çıkan ayaklarım değildi
Beynim tırmanıyordu yokuşu
Anlaşıldı. Galiba taşınma vakti.
Metin Soydeveli
05.11.2006
Cevap Yaz