Ne günlerimiz geçti seninle hatırlıyorum,
Delicesine nasıl tutkunduk birbirimize,
Şimdi o çocuksu ,saf duygularımızı anımsıyorum,
Nasıl sarılmıştık dört elle sevgimize.
Sonra.....
Terkettik teker teker sevdiklerimizi,
Şimdi..............
Ortak dostlarımızı görüyorum ara sıra,
Uzaklaşıyorlar hemen oradan hiçbiri bakmıyor arkasına.
Durduruyorum bazan seni soruyorum,
Gözlerini kaçırıp görmüyorum diyorlar,
Oysa ben her gece sokağının başında....
Kimlere sarıldığını gözlermle görüyorum.
Pencerene çiğ doluyor ya bazı geceler,
Dayanamıyorum da oracıkta ağlıyorum.
’’Saçının rengini değiştirmişsin,
Kıskandırmıyor güneşi sarı saçların.
Zayıflamışsın başka bir kişiliğe bezenmişsin,
İfaden değişmiş delmiyor içimi bakışların.’’
Hani derler ya züğürt tesellisi,
İşte bunlarla kendimi avutuyorum.
Sevmiyorum artık gündüzleri,
Ben gecenin koynunda ağlıyorum.
Bir günüm bile geçmiyor biliyormusun seni düşünmeden,
Nasıl bir ceza bu her günüm nar-ı cehennem.