52
Yorum
16
Beğeni
0,0
Puan
6111
Okunma


Yarına çıkartmadılar sarhoş hüzünlerim,
kolsuz bacaksız umutlarımı
Ben ve Kays`a ..
Cihanda tüm Leyla ve Kays`a
Aşk farz edildi
İşlemezken kara kışın öfkesi korkularımıza
Tenhalara astık gölgelerimizi
Şekillenerek, düş savaşında
Uçurtmalar konuyordu molalara
Çeviriyorduk azabın erdemle değirmenini
Tetikledikçe sol yanımı gurbet gibi yalnızlık
Kızıyordu hâyâsız gönlüm boşverişine
Çöl gibi kurutuyordum
Bu bedene bağışladığın muradımı
Fikrim, siyah bağrından kopuyordu
İçimdeki doldurulamaz
Mahzenin mimarı olduğunda
..demek ben de
Ağırladığım günah kadar sevap,
Karanın içindeki aydınlık kadar beyazım
Gözü seyiren vedalar çöküyor
Öğütüyordu terazisinde denksiz sevdamızı
Ne varsa ceplerimde zorla çekiyorum infaza
Dudaklarım taarruzda topyekün
Baş kaldırıyor sesini duyuramayan feryatlarım
Aramıza yığılı merhametsiz gururum
Aklım sağır
Kırgındı düşüncelerim
Kabardıkça kitleleşti, ıslak kırpiklerimiz
İki ateşlik mühürdü sanki
Gömdü kulaklarımı yastığım
"Kendine iyi bak" deyip sıkıştırdı dilimi
Tarihin yapraklarını dökse zaman
İnce bir ışığın altında titrer,
Aşk ömürsüzce yaşlanırdı
Mecazîydi
Kendini bulmadığı yerde, duvarları kanayan
Terennümler düşse de soluktan
Her cihanda,
İçinde iki yenik kahraman
Bulundukları cennet tutuştuğunda
Bir şehit Leyla
"Kays" bir şehit ..
"Onlar hasretin portresini boş bırakıp
Kirletmediler tesellilerini hevesleriyle"
Şiirimi güne düşüren Sevgili Kurul üyelerine çok teşekkür ediyorum..Beni, en az benim kadar algıladıkları için
Ve yorumlarıyla sayfamı onurlandıran sevgili şairlere
Saygılarımla
H ü z ü n
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.