yıllar sonra sana geleceğim bir gün
kucağımda demet olmuş
renk renk
çeşit çeşit
kır çiçekleri...
yüreğimde
kat kat hasretten harman
sevgim...
gözlerimde
her an yeniden doğmuş
akmış, birikmiş
top top zümrüt olmuş
evrene yeşil yeşil gülen
sevda pınarımın damlaları
içimde sana kavuşmanın
vuslata yaklaşmanın sevinci
kollarım ardına kadar
kocaman açılmış
sana geleceğim...
belki bu buluşma
bu özlenen an
hayal edilen mutluluk
vuslat olmayacak hiç...
hiç olmayacak
gerçekleşmeyecek güzelim.
ben yaşadıkça
hayal edebildikçe
seni görmeyi düşledikçe
seni bu kadar istedikçe
umutlar hiç solmayacak
hep var olacak
taptaze kalacak
benimle yaşayacak
yaşatacak beni sevgilim...
çünkü ben seni “ÖYLESİNE “ değil
“ÖLESİYE...” sevdim...
bir kez için
bir seferlik için
bir ömür için değil,
sonsuza dek yaşamak
senin olmak için sevdim.
o denli...
evet, o denli sonsuz sevdim.
sana gelip
sende kalıp
sende ölmek için
sonsuza dek seninle
aşkın volkanına atlamak
sevda lavları olarak akmak
o lavlarla evrene taşıp
tüm evreni sarıp
volkanik ve de granit
bir kaya olmak,
olabilmek... olabilmek için
sonsuza dek seninle
o kayada var olmak istedim.
bütünleşmek...
ve de
sevdamızın heykelinde kalmak
sonsuzlaşmak o granit heykelde.
Sen olmak istedim sevgilim
Sen olabilmek
Seninle yine sen...

27. 04. 2010
Suat TUTAK