Memesinde bir ben vardı
Bir de kendisi
Saklamaya yürek dayanmazken
Her uzun sevişme sonrası
Kesik kesik nefes alırdı...

Ve her sevişme halinde
Ellerimi tutardı koca elleriyle
-Ki benim ellerim ufacıktı-
Puslu yüzümde gezinir
Hayat çizgilerinin izi kalırdı...

Kirpiklerimi yakardı bakışları
Bakmaya ne cesaret
Aman Allah’ım!
Su dahi yanardı...

Az görülmüş deniz kokardı saçları
Boynu tuzlu sanki biraz denizden
Ve dilimiz hamur yoğunluğundayken
Balık tutardı dudaklarımız...

Baş döndürücü bir rüzgar eserdi
Biz kendi etrafımızda döner
Dünya kendi etrafında dönerdi
Biz uzun bir gece olurduk
Dünya taze bir bahar...

Bir mor rengi geçerdi gözlerimden
En mahrem yerinden
Onda olmazların en bakir sözleri
Bende hafif dokunuşlar
Ve dilimde kor gibi yanan sözler...

İşte bütün bu zamanlarda
Şahit tutardık
Islak yeryüzünü
Batan güneşin kızıllığını
Ve tenimizin terini...

idris doğu seydi...