Mantık iflas etti, akıl kayıp bende.
Kalmadı ne günah, ne de ayıp bende.

Hepsini bilirsin, sana esir ettim.
Lâkin ne çare oldum, ne tesir ettim.

Elemlerin çaresizliktir sebebi.
Aşka aşkın bulunmazmış meğer dibi.

Aşka aşkın olmasa da bir dermanı,
Neylerim ki, ben senden aldım fermanı.

Ruhumda bu fermanla açtı çiçekler.
Hayallerleyim, yalan oldu gerçekler.

Bu çiçekler solmayacak ömür boyu.
Çünkü Sevdamdır güneş, hava ve suyu.

Yaşamak nefes almak değildir yalnız.
Ölmektir bilakis olursa sevdasız.

Sevda insanda hem ilk, hem nihayettir.
Sevdasız kalp, inan anlamsız bir ettir.

Elemler yardan gelirse eğer hoştur.
Aşk elemi yoksa hayatta, bomboştur.

Aşkla gelen elemler, gönle onurdur.
En ak ve pak olan nur, işte o nurdur.

Mutluluğa engeldir, gülün toprağı.
Onun için solar çiçeği, yaprağı.

Eğilir aşk önünde, kral kul olur.
Yıkılır saraylar, hazine pul olur.

Mustafa EROL