![]() YOKLUĞUNYokluğun cehennemin öbür adıdır Üşüyorum kapama gözlerini Ahmet arif Yokluğun cehennemdir içimi kemiren Bırakıp gitmek Gitmek ya da ölmek Hiçbir farkı yoktur içimizdeki ayrılıkların Zulamda resmin kalır Ve Ben kör kuyuya düşerim sırtımda senden kalan kabil’in ağırlığı Hangi kervan beni çıkaracak kuyudan Hangi gönüle sultan edecek. Hangi rüya zindandan sana getirecek Nerdesin ? (………………………….. ……………………………… Artık senden kalan Git….. Zaten her giden kendi sesinden Kendi seferinden Ve yüreğimden damarlarıma akan sensin Biliyor musun? Yokluğun cehennemdir Kayıp hayallerin çırpınışları Hep sus diyorum Sus kimseler duymasın Öleceğimden değil sevdamdandır susuşlarım Anlıyor musun? …………………………………………. Yokluğunla değişti bu şehrin tüm geceleri Artık farklı yüzlerde aynı ışıklar duruyor Gözlerimde hep aynı siluet Ve sırtımda ki ihanet Kabil’in Habil’e On kardeşin Yusuf’a ihaneti değil …… Bıraktığın yerde toprağa gömüldü inançlar Çarmıha gerildi bu coğrafyada sana ait bütün anılar Darağacında yılların verdiği bütün elemler Bir bir asıldı. Görüyor musun? Artık ellerim buz kesti sevgili Nefesim ısıtmıyor çıplak bedenimi Nefesim yetmiyor haykırmaya Kime sığınsam nafile Bir enkaza dönüştü senden kalan her şey Geride bıraktıklarını görmeye gel Gel bak Tanıyor musun? |