Aradığını bulamadığın anmış umutsuzluk.
Yüzüne yansıyan karamsarlıkta gizlenen,
Acizane bir ürpertiymiş,esince soğuk
Dindiği vakit ölümü getiren.

Koca bir hiçmiş fani dünyanın çilesi
Zaman hayatmış ya da,
Hayat zamanın bekçisi...
Bazen kirpiklerde sallanan intihar eylemcisi
Bazende oradan aşağı sarkan yamalı bir bohça misali,

Kulakta titrek,
Bedende azılı bir bahar esintisi.

Pürdikkat dalmakmış uçsuz bucaksız hayallere
Ve dalınca unutmakmış her şeyi
Ölümü sırtlamakmış bazen,
Bazende ölüme düğün tutmakmış sefil gecelerde.

Ne acı,ne hüzün
Kurşuniymiş avuçlarda tatlı dil muhabbetleri
Parmaklarına kadar titremekmiş aşk ateşi.
Dili varmazmış gözlerin; inkar etmeye.
Sadece mutlu olmayı istermiş yürek...
Ama tek başına istemek yetmiyor işte.

Ve mola verdiğini zanneden bedenler
Bu dünyanın KALBUR’tası bir yol izlerler.
Onlar ara verdiğini sanarken aslında,
Çürümeye yüz tutmuş,
Ve bir biri ardına çürümektedirler..