2
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1539
Okunma
hayat bazen acımasız kumarını oynuyordu bir kere,
gelecek için.
ne sen farkında olursun,nede biz yada bizler.
sayfalarca anlatılır hiç usanmadan,bıkmadan.
bazen bir damla gözyaşında ararsın teselliyi,
bazende hiç unmadık bir anda karşına çıkan
eski bir dostta.
hayat bu yüzden acımasızdı..
günler,saatler zamanlar geçerdi,
birde bakmışsınki yaşlandığını hissedersin..
ve hayat son kumarını acımasız oynardı,
bir gün habersizce alır götürürdü melekler diyarına..
mezar taşında yazardı ismin.
bekli’de enkıymetli hazinesini bırakarak,
yada ona kavuşarak..
işte hayat;
nostalji yaşansada bir damla gözyaşı arasında,
oynuyordu kumarını..
05.02.2010
hakan karayanız
5.0
100% (1)
Cevap Yaz