SABAH SABAH

Her sabah uyanınca derin uykulardan
Deli gibi sevişmek ve şiir yazmak geliyor içimden...
Bir yangının içinden uyanırmışçasına
Kana kana su içmek gelir içimden her sabah ama her sabah...

Her sabah kalktığım, güneş tenime deymek için doğarken daha
Geceden bıraktığım bütün depremleri toplamak geliyor içimden
Gökyüzünü yerine asmak, ağaçları yeniden dikmek
Bir odayı toplar gibi evrene toplamak geliyor içimden her sabah...

Uyanırken her sabah sen yoksun ya yanımda, olsun
Senin yokluğuna rağmen yaşamak geliyor içimden sabahları
Dağlar, sıra dağlar yapıp üzerlerine çam ağaçları ve beyaz papatyalar dikmek
Çıldırırcasına uyanmak ve diktiğim dağlardaki orman yangınlarının üzerine su içmek...

Her sabah uyanır uyanmaz yokluğunda
Çıldırıp, işe koyulmak bir köle gibi çalışırcasına
Senden güzel olabilecek, daha bulamadım ama, ne varsa yapmak dünyaya
Toprakta gözlerinin olmadığı yeşiller koyarak çalışmak her sabah...

Her sabah ama her sabah mevsim isterse kış olsun
Gökyüzünü yerine asabilmek ve sensiz doğan güne sana rağmen sevebilmek...
Sensiz güç oluyor, dert oluyor, olsun, varsın olsun
Her sabah uyanıp bilmem kaçıncı bedene şiir yazmak geliyor içimden...

Görkem ÖZCAN