Vakit gelmiş olmalı
bir inilti duyulur
ağlayan bir şehir kırmak ister kelepçelerini
bu zamanlarda çıkarım sığınağımdan
sırtımda küfem
arkamda birkaç sokak köpeği
sokaklar sır verir
ben asık suratlar toplarım
bir de meyhane önlerinden sarhoş
dökerim denize
ve her seferinde
denize biraz daha borçlu kalırım
yaşlı kayıkçı keser önümü
dilinde hiç anlatılmamış hikayenin sözü
martıların ezbere bildiği
yorgun şehrin hikayesi
eski bir kaldırım çağırır
uzatıp koynuna
antik bir aşkın
ayak izlerini toplarım
saklanacak o kadar çok yer var ki bu şehirde
saklanmak dert değil
bulunamamak çoğunun
kör noktalara ışık tutarım
korkulu yalnızlıklar gördüğüm
nefes almak zorlaşır
her kişilik başka vakitlere kurar saatlerini
tüm uyanışlar
yeni hikayelerin başlangıcı
belki de sonu olur
simitçiler telaşlı
ben bîtap
masum gülüşler giydirdim şehre
sokaklar not tutar
okumak bana kalır
şimdilik hoşça kal