İçimdeki çocuk ağlıyor,
Hıçkırıkları yüreğimi sarıyor.
Sözcükler ağlıyor,
Gözyaşları kurumuş,
Hıçkırıkları yüreğimi dağlıyor.

Yıldızlar görünmedi, dün gece
Vardıysalar da; ben görmedim.
Gözyaşları perde olmuştur, bakışlarıma
İçimdeki çocuk ;
Koşmadı, papatya dolu kırlarda.
Oturdu, boynu bükük bir kenarda
İçimdeki çocuk ağlıyor,
Hıçkırıkları yüreğimi dağlıyor.

Ağlama, desem de figanı feryat ediyor.
Uzaklara bakıyor;
Dalgın gözlerinde hüzün,
Oynamıyor, koşmuyor
Öylece bakıyor, sabit bir noktaya.
İçimdeki çocuk gecede kalmış;
Üzgün ve mahzun ağlıyor,

Sevgiye uzanan elleri titrek
Yüreğinde, bir hüzün dağı yükselmiş gibi
Gözleri kara bakıyor,
Güneş var ama ısıtmıyor, aydınlatmıyor
İçimdeki çocuk ağlıyor,
Hıçkırıkları yüreğimi dağlıyor.

Karanlığa saklanmış ressam gibi
Kullandığı tek renk kara.
Diğer renklere bakamıyor,
Düşleri solmuş, hayalleri kurumuş.
Gözyaşlarından deniz olmuş
İçindeki çocuk ağlıyor,
Hıçkırıkları yüreğimi dağlıyor.

Ağlama çocuk, diyorum
Dinlemiyor,
Bari neden ağladığını söyle, diyorum.
Bakıyor anlamsız gözlerle;
Senin olduğun tarafa bakıyor,
Basıyor hıçkırığı, ağlıyor.
İçimdeki çocuk,
Düşümdeki sözcükler ağlıyor,
Ben ağlıyorum, şiir ağlıyor.