ÇARESİZİM ANNE

Üşüyorum anne kar yağıyor üzerime,
Sokakta bir ben birde karanlık.
Volta vuruyorum gecenin ikisinde –
Sigaram benimle silahım belimde,
Korkutuyor beni korkusuzluğum –
Gölgemde arıyorum seni ah bir ses ver anne.

Kararsızlığıma yenilmeden gelsen ben ölmeden anne
Ah anlata bilsem sensizliği şu anlamsız satırlarıma sığdıra bilsem seni
Bir görsem cemalini öpsem elini sana çocukluğumu anlattırsam,
Sabahlara kadar ağlasam dizinde-
Bana yardım et anne ellerimden tut saçlarımı okşa –
Bana beni bulmamı sağla toprakla doyur gir dünyama ellerden kayır beni anne.

Yaralı güvercin misali takatsiz kaldım yorgun düştüm bu gece
Kaldırımın soğuğu işliyor ciğerime,
Ah bir dile gelse de şu sokaklar anlatsa halimi perme perişanım yetiş anne.
Ben bana benim için değil senin için sahip çıkmışım sende yoksun ben beni unutmuşum.
Yalvarıyorum ses ver anne,
Gel de anne...

Ozan KOMAN



***Anne diyen her yüreğe sevgim, saygım sonsuzdur. Hele böyle taa yürekten anne diyen yüreklerin sesini mutlaka duyar annelerin yürekleri. Yüreğinize ve böyle yürekten özlenip, çağrılan anneye sonsuz saygılar.

SELAM OZANIM , ANNELER BENLİĞİNDE CENNETİ BARINDIRAN , SAKLAYAN TEK VARLIK.
YARADAN , CENNETE GİDEN YOLLARDAN BİRİNİ ANNENİN GÖNLÜNE GİZLEMİŞ
BULABİLMEK BİZLERİN ELİNDE. , BU NEDENLE GÖNÜL DOSTLARIMIN ANNE İLE İLĞİLİ
OLARAK YÜREĞİNDEN DÖKÜLEN HER DİZE BENİ İÇTEN DUYĞULANDIRIR
YÜREĞİNE SAĞLIK OLSUN SELAM VE SAYGILARIMLA

Gel de anne...

Yanında huzur bulduğumuz en nadide insandır annelerimiz, hep "gel" derler, her zaman gel.

muhteşem bir şiir olmuş

emeğin var olsun dost selamlarımla

Üşüyorum anne kar yağıyor üzerime,
Sokakta bir ben birde karanlık.
Volta vuruyorum gecenin ikisinde –
Sigaram benimle silahım belimde,
Korkutuyor beni korkusuzluğum –
Gölgemde arıyorum seni ah bir ses ver anne.

Kararsızlığıma yenilmeden gelsen ben ölmeden anne
Ah anlata bilsem sensizliği şu anlamsız satırlarıma sığdıra bilsem seni
Bir görsem cemalini öpsem elini sana çocukluğumu anlattırsam,
Sabahlara kadar ağlasam dizinde-
Bana yardım et anne ellerimden tut saçlarımı okşa –
Bana beni bulmamı sağla toprakla doyur gir dünyama ellerden kayır beni anne.

Acaba; Ozankoman'ın anneye ihtiyaç hissettiği zamanlar içinde kararsızlığı bir buhran zincirine vuran hangi sebeb var.?
Acaba; annesinden eksik kalan bir hayat vecibesi mi? Yoksa anne sonrası eksik kalan bir Edebali'ce nasihat akameti mi.?
Ne? Hangisi?
İnsanın beşerî kâmil sıfatı kazanmasında en büyük âmil olan anneler..
Babaları terkettikleri andan itibaren geride bıraktıkları eşlik şahanesinin yokluğuğuyla öylesine kalb hüzünlerine vesile olurlar zannederiz..
Halbuki anne, bir babanın hayat felâhının neredeyse bütününü âhiri âleme götürdüğü gibi, evlâtlarının da anneye sevgilerini hüsran vaktine mühürlerler..
Ozankoman; elinde sigara, belinde silâh annesiz bir vaktin can damarına, sessiz ve ıssız gecelerde kurşun sıkmaya çalışırken acaba neyi hedefliyor dersiniz?
Bu sorunun cevabı annesiz bir şair olan bende gayet iyi cihetle mevcut..
Ya ötekiler aynı mevcut hâlden haberliler mi?
..Ve daha gerisi yok mu?
Gerisi var ise onlar da yaralı ve düşkün Güvercin misalindeki şairdedir muhakkak..

DUYGU YÜKLÜ BİR ŞİİRDİ...TEBRİK EDİYORUM YAZAN KALEMİ....SAYGILARIMLA

Yalvarıyorum ses ver anne,
Gel de anne...

Çaresiz ve yalnız kaldığımızda,sığınacağımız,yardım alacağımız en güvenli liman analarımız.
Ellerine sağlık.
Esen kalın...

Yalvarıyorum ses ver anne,
Gel de anne...
=============
Anne özlemi satırlarda doruklara çıkmış.
Ölünceye kadar onu anarız .
Duygu yüklü bir şiir
Yüreğinize sağlık

Yaralı güvercin misali takatsiz kaldım yorgun düştüm bu gece
Kaldırımın soğuğu işliyor ciğerime,
Ah bir dile gelse de şu sokaklar anlatsa halimi perme perişanım yetiş anne.
Ben bana benim için değil senin için sahip çıkmışım sende yoksun ben beni unutmuşum.
Yalvarıyorum ses ver anne,
Gel de anne...

Anne sevgisine her zaman muhtacız..bir yerimiz acıdığında önce anneye sesleniriz..hüzün dolu etkileyici güzel bir şiir okudum sayfanızdan şiir dostum tebrikler...selam ve sevgiler...