biliyor muydun, bilmem;
çürük elmaydı bir zamanlar benim adım,
her gelenden bir “çatlak” muamelesi;
-şamar oğlanı halt etmiş!

ne kadar diretirsem direteyim ben, sorup durana,
“yok abi tuhaf bir durum” deyip, kandırmaca,
deli gömleği de bir başka durmuş ya, üzerimde,
-zaten beyaz moda; sırtımı sıvazlamış kolları da;
hiç görülmemiş belki böylesi;
-evlere şenlik!

aslında çok garip durum bu,
olsa olsa, deli bir yüreğin işi,
kırk akıllının içinden çıkamadığı,
-bir sevda meselesi.

yahu, anlasanıza!
inanmıyordum kimseye hiç;
sanki bir ben acılardayım, bir ben gidici,
sevdayı malım belliyordum,
sabahlar olsun diye; bir bana işkence, bir bana zulüm,
baksana zehir saçıyor bu yâr;
-sahici!

ne yalanlar söylüyordum;
-sebildi hepsi de, uydur gitsin
ne kadar cennete benzetsem şu bahçemi;
yüreğim cinnet geçirmeyi nasıl da bildi,
-şimdi, deliden saydır artık beni;
-bu iş bitsin!

çakır keyif oldu millet;
-dere akar, töre bakar
adım başı zil takar, oynar elbet
nasıl olduysa, oldu bir kere;
-kuyudaki taşı sen çıkar!