Ne zaman kavuşsak bir dini bayrama
Bir köyüm bir de halam gelir aklıma,
Ne zaman bir ateş düşse şu bağrıma
Anam çağırır ”haydi gel” mezarıma
Öğretmendi köyümüzde en büyük adam
Çok saygı duyardı ona amcam ve babam
Terk ettik köyümüzü kalmadı kimse bizden
Acı dolu hatıralar silinmiyor izden
Yumurta verirdik köye gelen adama
Karşılığında alırdık portakal elma
Jandarmayı görünce kaçardık korkudan
Çok çektim dikenden ve ısırgan otundan
Köyümün etrafında bağlar bahçeler
Her evin önünde kocaman köpekler
Sabah ezanında uyanırdı çobanlar
Sürülerle giderdi kuzulu koyunlar
Mayın tarlasından geçtim perili köşke
Çocuktum söyledim inanmadılar işte
O mayın tarlasında patlayınca silahlar
Yükselmeye başlardı analardan feryatlar
Günlük yapılırdı sırt kaçakçılığı
Çocukların nafakasıydı karşılığı
Gece nöbetinde vurdu onu bir zabit
Unutmadım unutamam seni ABİT
Anılarda canlanır rüyalarda görürüm
Gidebilsem köyüme belki orda ölürüm.
YALNIZ KALEM/A.Y.