![]() hüzünlü düşler
Kendimi nasıl anlatsam sana bilemiyorum…
varolan sancılarımı kuşatmıyor sade cümlecikler. Susuyorum, öylece bakıyorum . Hani olur döner de, bakarda arkasına; gözlerim değer yüreğine diye, ama görmüyor ve duymuyorsun sessiz serzenişlerimi. Beklide çok şey bekliyorum, hata bende değil , hepsi annemin suçu . Anam derdim canım derdim… içine bakardı gözlerimin. oğul aç mısın der,neren yanıyor derdi..keşke demeseydi… demeseydi de…acıyı da öğretseydi senden önce..sancıyı da. Bazen bir bulut oluyorum en berrak günlerde, Nisan yağmurlarını salıyorum yüzüne, bazen bir rüzgâr, hüzün çiçeklerinin kokusunu taşıyorum görmediğim yüreğine, bazen de öyle duruyorum önünde, bir çarparsın düşlerime de hissedersin kahverengi bakışlarımı diye ama olmuyor ve olmuyor, sevda uğramıyor sokağımıza ve en fazla da göğün mavisi süslüyor düşlerimi Sana seni anlatmakmış en zoru da, beğendiğin, imrendiğin tüm cümleciklerin sen olduğunu, Duyduğum sesin sen, gördüğüm rengin sen, denilemeyenin sen olduğunu anlatmakmış en zoru da Bugün hava da başka bir hüzün var sanki güneş yine yok, duymayı beklediğim o kuş sesleri yine gelmedi sabahları, attığım yemleri de akıntılara kaptırdım, kara bulutlar sarmış hüzün coğrafyamı ağlamaklı olmak mesele değilde, yürek yangını hadi alıştık ona da, en çok da görmeyişin koyuyor adama sessiz düşlerimi Sessiz düşlerimi Gitmiyorum işte hayallerimi de aldım yanıma, umudu da kuşandım sevdama, duruyorum önünde… De hadi çiğne sevdadan yana düşlerimi… De hadi görme süzülen yaşlarımı De hadi görme gözlerimdeki rengini… bir selam da gönder me içerisine yüreğimin mehmet deveci |